Het was zover, we hebben hier lang naar uitgekeken, lang vooraf gereserveerd alles georganiseerd. Want je begrijpt de kids gaan niet mee.
Zaterdag zijn we even naar Brugge gegaan om alvast gewend te raken aan het ultieme vrije gevoel om zonder kinderen uit te zijn.
Rond 18.30 uur worden we ontvangen bij Casa Chico I Luna. En wat een casa…..
Er zijn chique kamers, ieder met aparte badkamer. De een wat hipper design dan de ander, ieder op zijn manier hip, chique en strak. Naast onze kamer blijkt er ook nog een 3de kamer te zijn. Wij vertrouwen erop dat de gasten daar vast geen last van ons gaan krijgen want wij zijn hele rustige gasten. Een korte rondleiding laat zien: Kamer 1 met strakke gashaard en blauw glazen design wanden in de badkamer en een prachtige kraan (welke in gebruik een stuk minder leuk blijkt). Kamer 2 is iets minder groot maar is uitgerust met een badkamer met bad en douche. En daar ging mijn voorkeur naar uit, even bubbelen voor een avond goed eten. Nespresso is aanwezig, minibar is goed gevuld (prijskaart ligt significant ver van de bar af, en begrijpelijk, dan maar geen champagne in bad). We worden gevraagd hoe laat we naar het restaurant gebracht willen worden, we mogen dan ook meenemen, de ontbijt bestelling: hoe wilt u de koffie? wilt u thee? hoe wilt u uw eitje? En hoe laat wilt u dit alles ontvangen? Hierover later meer maar wij gaan nu eerst naar Oud Sluis…
De Q7 kwam voorrijden en zonder gehaast te worden stappen we in. Het is maar een klein stukje rijden en als je voor OS uit stapt wordt er in het dorp wel even opgekeken. Je ziet ze denken: ” weer zo’n stel proleten”.
Entree, jassen worden aangenomen we worden gevraagd te wachten en meneer gaat ons voor het gladde restaurant in. De vloer schijnt niet hoge hakken proof te zijn (hoewel ik daar na een half wijn arrangement pas ging voelen). Stoelen worden uiteraard keurig aangeschoven en daar komt ie dan, de dames ontvangen een waar handtassen-tafeltje. En als je hip bent en (dus) een grote handtas hebt dan zetten ze de tafel op zijn kop en wordt het een soort lectuurbak en daar past dan een enorme tas ook in, fijn is dat.
De amuses worden enigzins naar binnen geduwd. Direct ontstaat bij ons honger naar communicatie…. Er wordt niets gezegd bij het neerzetten van een amuse. Nu zijn wij natuurlijk zeeeeer ervaren Michelin-ster-eters en weten dat dit voor gratis gegeven wordt, maar wat nu als….. Nu goed, wij genieten gewoon.
Dan komt de kaart, die krijgen wij in handen gegeven zonder tekst, maar snappen hem niet helemaal. Er staat ook een menu op zonder uitleg. komt die uitleg of gaan we er zelf om vragen? Bijdehand als we zijn vragen wij om die uitleg. De dame aan wie wij onze vraag stellen geeft als antwoord: “HIJ komt het zo uitleggen”. Maar HIJ liet wel even op zich wachten. En wij dachten HIJ dat is….. . Maar na ons geduld even op de proef te hebben gesteld bleek dat HIJ, niet Sergio himself zou zijn. Dat werd niet verteld, maar EEN ober kwam onze vraag enigszins beantwoorden. Het leek er nog even op dat we door hem alvast een antwoord kregen omdat het anders nog even zou duren. Lichte hoop bleef dus bij ons, want HIJ zou vast later nog langs komen… .
We zullen niet uitwijden over het menu en onze keuzes. Het hele menu was fantastisch (gelezen vanaf de kaart waren het stuk voor stuk kunstwerkjes van hoge klasse) en dan (hoe Plebs het ook klinkt) maak je maar ‘gewoon’ een keuze. Voortreffelijke gerechten, er was niets te veel aan ‘opgesmukt’ en we hebben zeker ook niets gemist. Hier valt dan ook helemaal niets meer aan op te merken dan: “moet je ook eens doen”. GEWELDIG. Een hapje tussendoor, brood precies voldoende en tijdig ingezet en weggehaald. Wijnen…. helemaal niets op aan te merken.
Tijdens de wandeling naar het toilet komt u langs de wijnkelders wat een lust voor het oog is. Maar op de plaats van bestemming zakt de euforie van het “zijn bij O S” een beetje. Het zal te maken hebben met hygienne en HACCP maar dit is geen mooie ruimte. Bij de dames toiletten constateren wij 4 mieren in het fontein wat 4 jaar geleden eigenlijk al een tijd aan vervanging toe was. De afwerking van “luxe”, zoals wij die inmiddels kennen van Casa Chico I Luna, mist hier in alle toonaarden. Het ‘thuis zijn’ gevoel verdwijnt bij het zien van apparaten van de bekende bedrijven in de sanitaire hygiene services. Het totale aanzien van deze sanitaire ruimte is te sanitair service gericht. De hygiene zal goed zijn maar het oog en de gedachten willen ook iets.
Terug naar het restuarant: Wat de bediening betreft moeten we absoluut aangeven dat deze correct was. Welliswaar aan het begin van de avond wat stijfjes (tikje over -orrect) maar naar mate de avond vorderde voelden wij meer ontspanning, of is het dan toch de alcohol geweest die onze gedachten heeft doen verruimen? het zal toch niet?
Afin het contact met de ‘interim sommelier’ (‘de ware’ vierde die avond zijn verjaardag met vrienden en was derhalve niet aanwezig) werd gezellig. Het bedienend personeel kreeg aan alle kanten door dat ze aan onze tafel wel een tikje mochten ontspannen en dat wij wel in zijn voor een tipje humor. Het werd laat laat laat en rond 01.30 uur gingen we aan de koffie. Na de rekening (WAUW…! Oooooh niet schrikken het totaal bedrag was inclusief de kosten voor overnachting, dat valt ‘alles’ mee, ahum) had de ‘interim’ sommelier de eer ons naar “de Casa” te brengen. Na enig vragen vertelde hij iets over zijn prive. Wij zijn geinterresseerd in het hele concept dus ook in “hoe is het nu om daar te mogen werken?”. We hebben uit eindelijk na een hele avond toch antwoord op al onze vragen (over O S). Van wie is die auto? Waar is Sergio? enz.. Wil je de antwoorden weten? Wij zouden zeggen ga er eten! Het is een ervaring!
Onze dank aan het voltallig personeel en eet smakelijk bij O S
PS: Sergio, wij hebben je gemist….